Liever luisteren dan lezen?

Deze blog is gebaseerd op mijn podcastaflevering “Waarom ‘nog even aankijken’ je meer kost dan je denkt.”
Luister je liever? Dan vind je de aflevering hier:
👉 Luister de podcast: Waarom nog even aankijken je precies hier houdt

Je kijkt het nog even aan

JJe zegt het tegen jezelf: nog even wachten.
Nog even volhouden.
Nog even geen keuze maken.

Op het eerste gezicht voelt dat verstandig. Misschien zelfs volwassen.

Tegelijkertijd merk je iets anders.
Vermoeidheid sluipt erin. Onrust neemt toe.
Er is een stemmetje dat fluistert: dit klopt niet meer.

Toch stel je het uit.
Want kiezen betekent bewegen.
En bewegen voelt spannend.

Niet kiezen is ook een keuze

Wat veel vrouwen niet zien, is dit: niet kiezen ís ook een keuze.

Daarmee kies je om te blijven waar je bent.
Daarmee kies je om energie te blijven geven aan iets wat je leegtrekt.
En daarmee kies je om verantwoordelijkheid te dragen voor iedereen — behalve jezelf.

In mijn praktijk hoor ik vaak:

“Ik wil niemand tot last zijn.”
“Ik wil niemand teleurstellen.”
“Het is nu gewoon even druk.”

Daardoor wordt “nog even” steeds langer.
En ondertussen tikt de rekening door.

Kiezen hoeft bovendien niet meteen groot te zijn.

Het hoeft geen ontslagbrief te zijn.
Ook geen relatiebreuk of drastische ommezwaai.

Vaak begint het subtieler.

Bijvoorbeeld met een grens uitspreken.
Of een middag voor jezelf blokkeren.
Misschien zelfs met niet direct ja zeggen.

In mijn blog (HIER) over grenzen voelen lees je hoe je die signalen eerder herkent.

Kortom: kiezen voor jezelf betekent niet tegen de ander kiezen.
Het betekent dat je jezelf meeneemt

Overbelasting vertroebelt je zicht

Wanneer je zenuwstelsel in overleving staat, zie je minder helder.
Je bent moe. Je systeem draait op stress. Je hoofd maakt lijstjes.

Daardoor voelt een keuze maken als nóg meer belasting.

In plaats van bewegen, blijf je dus staan.
Niet omdat het klopt, maar omdat je simpelweg geen ruimte voelt om te veranderen.

Juist daarom is regulatie zo belangrijk.
Zonder veiligheid in je systeem blijft elke keuze zwaar voelen.

Zoals ik eerder schreef in mijn blog over rust en het zenuwstelsel, ontstaat echte ontspanning pas wanneer je lichaam zich veilig genoeg voelt. (Deze blog lees je HIER)

Voor wie kies jij eigenlijk?

Kijk eens eerlijk.

Naar wiens behoefte luister jij het meest?

Die van:

• kinderen?
• partner?
• werkgever?
• ouders?

En waar sta jij in dat rijtje?

Wat ik zelf heb ervaren (en wat ik vaak zie) is dat veel vrouwen iedereen in hun omgeving voeden.
Emotioneel. Praktisch. Energetisch.

En ondertussen hebben ze geen idee wat hun eigen behoefte eigenlijk is.

Niet kiezen voelt dan loyaal.
Maar het kan ook zelfverraad worden.

Je lichaam betaalt de prijs

Misschien herken je dit:

• Je slaapt meer, maar bent niet uitgerust.
• Je gebruikt koffie of suiker om overeind te blijven.
• Je lijf voelt zwaar.
• Je energie zakt weg.

Je bent ergens wel aanwezig, maar mentaal niet echt meer.

Dat is geen zwakte.
Dat is je systeem dat aangeeft: dit kost te veel.

Niet kiezen voelt veilig.
Maar het kost je elke maand energie.

En energie is je fundament.

Kleine keuzes zijn ook keuzes

Kiezen hoeft niet meteen groot te zijn.

Het hoeft geen ontslagbrief te zijn.
Geen relatiebreuk.
Geen drastische ommezwaai.

Soms begint het met:

Een grens uitspreken.
Een middag voor jezelf blokkeren.
Niet direct ja zeggen.

Kiezen voor jezelf betekent niet tegen de ander kiezen.
Het betekent dat je jezelf meeneemt.

En dat verandert alles.

Voelen in plaats van analyseren

Als je nu aan iets denkt wat je al een tijd “nog even aankijkt”…

Waar voel je dat in je lijf?

In je buik?
Je borst?
Je schouders?

En stel jezelf dan eens deze vraag:

Hoe lang voel ik dit al?
En wat heeft het me tot nu toe gekost?

Je hoeft het niet meteen op te lossen.
Alleen eerlijk te voelen.

Niet kiezen voelt veilig.
Maar het kost je meer energie dan kiezen ooit zal doen.

Niets hoeft gefixt

Misschien roept dit weerstand op, herkenning of misschien wel opluchting.

Je hoeft vandaag niets drastisch te doen.

Maar bewust worden is al beweging.

En als je voelt dat dit over jou gaat, dan is dat geen toeval.

Begeleiding is mogelijk

Voel je dat je hier niet alleen uitkomt?
Dat je wel weet dat er iets mag verschuiven, maar niet hoe?

In een kennismakingsconsult kijken we samen rustig naar wat jouw systeem laat zien.
Lichaamsgericht.
Zonder forceren.
In jouw tempo.

Je mag me ook altijd een bericht sturen om te delen wat deze blog met je doet.
Soms begint verandering bij het uitspreken van wat je al weet.