Liever luisteren dan lezen?

Deze blog is gebaseerd op mijn podcastaflevering 12: “Je weet het al, je stelt het alleen nog uit”
Luister je liever? Dan vind je de aflevering hier:
👉 Luister de podcast: Je weet het al, je stelt het alleen nog uit

Je voelt al langer dat het niet meer klopt,

Niet omdat je het niet begrijpt.
Niet omdat je niet je best doet.

Maar omdat je lichaam al signalen geeft die je hoofd probeert bij te houden.

Veel vrouwen merken dat ze een keuze uitstellen, terwijl ze diep vanbinnen al weten dat iets niet meer werkt.

Je wordt vermoeid wakker.
Je voelt druk op je borst.
Je merkt irritatie of leegte.

En toch blijf je denken:
“Nog even volhouden.”
“Na de vakantie wordt het rustiger.”
“Als mijn collega terug is, dan heb ik weer ruimte.”

Maar als je eerlijk bent…
hoe vaak is dat werkelijk gebeurd?

Je weet het vaak al.
Je voelt het al.
En toch stel je het uit.

Waarom je een keuze blijft uitstellen door te blijven begrijpen

Wat ik veel zie in mijn praktijk, is dit:

Vrouwen die precies kunnen uitleggen waarom iets niet lekker loopt.
Waarom ze moe zijn.
Waarom het te veel is.

Ze begrijpen hun situatie.
Ze begrijpen de ander.
Ze begrijpen zelfs hun eigen patronen.

En ondertussen verandert er niets.

Begrijpen kan namelijk ook een veilige plek zijn.
Want zolang je blijft analyseren, hoef je nog niet te kiezen.

Je kunt blijven praten over hoe het anders wordt.
Je kunt wachten tot het rustiger wordt.
Tot iemand toestemming geeft.
Tot het vanzelf verschuift.

Maar begrijpen houdt je precies waar je bent.

En dat voelt veiliger dan een stap zetten waarvan je de uitkomst niet kent.

Een keuze uitstellen voelt veiliger dan veranderen

Wat als het niet onduidelijk is?

Wat als je allang weet dat het niet meer werkt —
maar dat het simpelweg onveilig voelt om iets te veranderen?

Onveilig om nee te zeggen.
Onveilig om ruimte in te nemen.
Onveilig om iemand teleur te stellen.
Onveilig om iets los te laten dat je al jaren draagt.

Je systeem kiest dan voor wat bekend is.
Zelfs als het niet fijn is.

Bekend voelt veiliger dan onbekend.
Ook als het je uitput.

Je lichaam weet het vaak eerder dan je hoofd

Je lijf geeft signalen voordat jij er woorden aan kunt geven.

Vermoeidheid.
Boosheid.
Onrust.
Spanning.

Niet als probleem.
Maar als informatie.

Toch proberen we ons lichaam vaak te overtuigen.

“Nog even.”
“Het valt wel mee.”
“Ik moet hier gewoon doorheen.”

Maar wat zou er gebeuren als je het omdraait?

Niet:
Wat moet ik nu doen?

Maar:
Wat vraagt dit van mij om serieus te nemen?

Dat betekent niet dat je meteen je baan moet opzeggen.
Niet dat je relaties moet verbreken.
Niet dat je alles overhoop moet gooien.

Soms begint het bij iets kleins.

Een half uur in je agenda dat van jou is.
Een keer nee zeggen waar je anders ja zou zeggen.
Je eigen vermoeidheid niet wegredeneren.

Regulatie vóór keuze

Wat veel mensen vergeten, is dit:

Je kunt pas helder kiezen
als je zenuwstelsel niet meer in overleving staat.

Als je systeem constant “aan” staat,
maak je keuzes vanuit angst, schuld of plicht.

Maar als je leert reguleren —
als je lichaam zich veilig genoeg voelt —
dan ontstaat er ruimte.

Ruimte om te voelen.
Ruimte om te kiezen.
Ruimte om niet meer te rennen.

Rust is geen beloning ná de keuze.
Rust is de voorwaarde vóór de keuze.

Blijven begrijpen wat er speelt,
is vaak een manier om een besluit uit te stellen
terwijl je lichaam al lang weet wat het nodig heeft.

Niets hoeft gefixt

Misschien herken je jezelf hierin.

Misschien voel je weerstand.
Misschien voel je opluchting.
Misschien alleen maar vermoeidheid.

Je hoeft nu niets drastisch te doen.

Begin met opmerken.

Zeg jij ja als je ja voelt?
Zeg jij nee als je nee voelt?
Of praat je jezelf er telkens overheen?

Vertragen is ook beweging.
Bewust worden is al een verschuiving.

Begeleiding is mogelijk — als het klopt

Voel je dat dit thema iets in je raakt?
Dat je merkt dat je lijf al langer signalen geeft?

Dan weet dat je het niet alleen hoeft te doen.

In een kennismakingsconsult kijken we samen rustig naar wat jouw systeem probeert te vertellen.
Lichaamsgericht.
Zonder forceren.
In jouw tempo.

Je mag me ook altijd een bericht sturen om te delen wat deze blog met je doet.
Soms begint beweging gewoon bij het uitspreken van wat je al weet.

Wil je meer lezen of horen over uitstellen en je zenuwstelsel? Lees dan ook eens de volgende blog: Grenzen stellen zonder strijd