Je hebt al zoveel geprobeerd.

Een coach, therapie, een cursus, een traject. Misschien ook EMDR, hypnose of een boek dat je voor het slapengaan las. En elke keer begon je er vol goede hoop aan.

En eerlijk, op het begin voelde je ook echt verschil.

Tot het moment dat je werd losgelaten. Of tot er iets in je leven gebeurde. En langzaam zakte het weer weg.

En de conclusie die je trok: deze methode werkt niet voor mij.

Maar wat als de methode helemaal niet het probleem is?

Liever luisteren dan lezen? 🎧 [Beluister aflevering 20 hier op Spotify]

Waarom een nieuwe methode je niet gaat redden

Je hebt al zoveel geprobeerd.

Een coach, therapie, een cursus, een traject. Misschien ook EMDR, hypnose of een boek dat je voor het slapengaan las. En elke keer begon je er vol goede hoop aan.

En eerlijk, op het begin voelde je ook echt verschil.

Tot het moment dat je werd losgelaten. Of tot er iets in je leven gebeurde. En langzaam zakte het weer weg.

En de conclusie die je trok: deze methode werkt niet voor mij.

Maar wat als de methode helemaal niet het probleem is?

De methode is niet het probleem, jij bent het patroon

Dat klinkt direct. Misschien zelfs confronterend.

Maar ik zeg het omdat ik het bij mezelf ook herken.

Toen ik als ondernemer begon, was ik ervan overtuigd dat ik nog meer moest weten. Nog een cursus. Nog een webinar. Nog meer informatie opslurpen voor ik echt kon beginnen.

Terwijl de enige manier om een bedrijf op te bouwen is om gewoon te starten. Om te gaan. En om de overtuigingen die je klein houden eerlijk onder ogen te zien.

Want wat er echt speelde was angst. Angst om afgewezen te worden. Angst om geen klanten te krijgen. En, misschien nog gekker om te zeggen: angst om succesvol te zijn. Want wat als het echt lukt? Wat dan?

Dit is wat ik met grote regelmaat zie bij vrouwen die bij mij binnenkomen. Ze weten rationeel wat ze moeten doen. Maar zolang wat er onder ligt niet wordt aangeraakt, blijft het resultaat gedreven door wilskracht. En wilskracht raakt op.

Wat er écht onder ligt

Een mooi voorbeeld is iemand die wil afvallen.

Op wilskracht kun je prima een paar kilo kwijtraken. Maar heb jij die wilskracht ook nog op een slechte dag? Als je slecht hebt geslapen? Als je op een feestje zit?

Langzamerhand raakt de motivatie op en komen de kilo’s er weer bij. Of je dat nu probeert met een dieet, shakes of een app, als je de oorzaak niet aanpakt verandert er op de lange termijn niks.

En zo werkt het ook met roken. Met pleasegedrag. Met moeite met grenzen. Met het gevoel geleefd te worden.

Zolang je van de ene methode naar de andere hoopt, kijk je niet naar wat er echt onder ligt. En ga je door op wilskracht. Tot die wilskracht op is.

In aflevering 18 Begrijpen is niet hetzelfde als verwerken had ik het al over het verschil tussen iets begrijpen met je hoofd en het lichamelijk kunnen loslaten. Dit sluit daar direct op aan. Want een nieuwe methode geeft je misschien weer nieuwe inzichten. Maar inzichten zonder dat er iets verschuift in je lichaam veranderen niks structureels.

Waarom je brein je tegenhoudt

Je brein houdt van hetzelfde. Van veiligheid. Van herkenning.

En zolang verandering een conflict blijft met wat je brein als veilig beschouwt, blijf je hangen in wilskracht. Blijft verandering tijdelijk. En blijft het ingewikkeld om er echt iets aan te doen.

Het mooie overlevingsmechanisme van je brein? Op het moment dat het spannend en confronterend wordt, fluistert het je in: deze methode past niet bij mij. En dan ga je op zoek naar iets nieuws.

Maar dat confronterende moment is niet het teken dat de methode niet werkt. Het is het teken dat je er eindelijk echt bij bent.

Zodra het spannend wordt, begint de echte verandering van binnenuit.

Wat een journaling voorbeeld mij leerde

Ik zat zelf een tijdje in een traject rondom innerlijke veiligheid. Een van de opdrachten was journaling, gewoon schrijven zonder nadenken.

En ik had mezelf wijs gemaakt dat ik dat niet kon, want mijn handschrift is onleesbaar.

Mijn begeleidster vroeg door. Wil je het teruglezen? Nee. Moet je het teruglezen? Ook nee. Maar toch hield die overtuiging mij klein.

Dus ik ben er mee aan de slag gegaan. Ik heb gekeken wat er onder die weerstand zat. En wat ik vond was een diepere angst: niet goed genoeg zijn.

Die heb ik aangepakt. Met NEI. En mijn handschrift is er niet beter op geworden, maar mijn innerlijke veiligheid wel.

Lees ook: Grenzen stellen zonder strijd. want grenzen beginnen bij precies dit: durven kijken naar wat er onder de weerstand zit.

Kijk met compassie, niet met medelijden

Iemand die blijvend verandert durft zichzelf eerlijk in de spiegel aan te kijken. Ze geeft toe dat ze niet alles altijd goed heeft gedaan. Maar ze doet dat met compassie, niet met medelijden.

Want medelijden houdt je vast. Liefde brengt je verder.

Je hoeft niet perfect te zijn. Je hoeft niet alles in één keer te begrijpen. Maar je mag wel stoppen met jezelf voor te houden dat de volgende methode het wel gaat oplossen.

De diepte ingaan is spannend. Maar het is ook precies waar de echte verandering begint.

Herken jij dit?

Check even bij jezelf in.

Ben jij al jaren bezig maar voel je geen blijvende verandering? Stop jij als het echt confronterend wordt? Denk jij regelmatig dat een aanpak gewoon niet bij jou past?

Dan heb je niet nóg een methode nodig. Je hebt iemand nodig die met jou meekijkt naar wat er echt onder zit.

Als dit klinkt als wat jij zoekt, nodig ik je uit voor een kennismakingsgesprek. Geen verplichtingen. Gewoon een eerlijk gesprek over waar jij staat en wat je nodig hebt.

Voel je dat deze blog iets in je raakt, weet dan dat begeleiding mogelijk is. Je hoeft dit niet allemaal alleen te doen. Als het voor jou klopt om hierin ondersteund te worden, loop ik een stukje met je mee. Rustig. Lichaamsgericht. In jouw tempo.