Aan het einde van elk traject stel ik mijn klanten een paar vragen.

Niet voor mij. Voor hen. Om even terug te kijken op wie ze waren en wie ze nu zijn.

En de antwoorden die ik dan krijg, die raken me iedere keer weer. Want ze zijn eerlijk, onverwacht en soms hilarisch. En ze laten zien wat er echt verandert als iemand serieus met zichzelf aan de slag gaat.

Wat mijn klanten zeggen na het traject begint met deze vraag

Ik vroeg haar: wat heeft dit traject jou het meest verrast aan jezelf?

Ze dacht even na. En zei toen: ik ben zovaak uit mijn comfortzone gegaan. Niet alleen tijdens de sessies maar daarna ook. Zakelijk pak ik nu makkelijker door. Ik ben eerlijker geworden. En ik gun mezelf de tijd om na te denken voor ik ja zeg.

Ze had al eerder trajecten gedaan. Meerdere. En ze zei: de zelfverzekerdheid die ik nu voel had ik gehoopt maar niet meer durven te verwachten. Na al die andere trajecten.

Dat zegt iets.

Niet over die andere trajecten. Maar over wat er nodig was om echt iets te laten veranderen.

Schop onder haar hol

Dan vroeg ik haar: als je de vrouw van een jaar geleden nu zou zien, wat zou je tegen haar zeggen?

Ze moest lachen.

Schop onder haar hol.

Want ze wist het al lang. Ze voelde al lang dat er iets moest veranderen. Maar ze bleef wachten. Op het goede moment, op meer zekerheid, op meer vertrouwen.

Ze herkende zichzelf in de slachtofferrol. Van dit is me aangedaan, dit overkomt me, ik ben nou eenmaal zo. En ze zei: die fase mocht er zijn. Maar ik ben blij dat ik die schop mezelf heb gegeven.

In aflevering 24 over zelfbelofte en uitstel had ik het al over waarom we blijven wachten. Dit is het bewijs dat stoppen met wachten werkt.

Trots op zichzelf

Dan stel ik altijd de vraag die er voor mij het meest toe doet.

Durf je nu trots te zijn op wie je bent?

Haar ogen helderde op. Haar gezicht veranderde. En ze zei: JAAAA. Dat vind ik echt niet normaal.

Niet normaal omdat ze het nooit had gevoeld. Niet normaal omdat het zo nieuw was. Zo anders dan hoe ze zichzelf jarenlang had bekeken.

En dat is precies wat er verandert. Niet van buiten. Van binnen.

Wat ze nu anders doet

Ze is liever voor zichzelf geworden in plaats van heel streng. Ze gunt zichzelf meer tijd. Als ze later thuis komt en had bedacht snel iets te eten, kiest ze er nu toch voor om een goede maaltijd neer te zetten.

Kleine keuzes. Maar ze komen voort uit een andere basis.

En als het moeilijk wordt? Ze merkt het aan haar ademhaling. Ze reguleert die. Ze valt niet meer zo ver terug. En ze weet nu dat ze het zelf op kan lossen.

Ze weet ook dat ze altijd een berichtje kan sturen als er iets is. Dat ik meekijk. Dat ze er niet alleen voor staat.

Lees ook: Blog: over wat er verandert als je in beweging komt. Want dit is precies wat daar wordt bedoeld.

Wat ze zou zeggen tegen iemand die twijfelt

Ik vroeg haar tot slot: als je dit traject in één zin zou omschrijven aan iemand die twijfelt, wat zou je dan zeggen?

Ze hoefde niet lang na te denken.

Gewoon doen. Zet het geld apart en hoppake.

En dat is misschien wel het eerlijkste advies dat ik je kan meegeven. Niet van mij. Maar van haar.

Wat ik zie veranderen

Naast alles wat ze zelf vertelt, zie ik ook wat ik zie.

De vrouwen die bij mij afronden worden zachter. Ze stralen meer. De huid rustiger, de ogen helderder, de manier waarop ze bewegen anders. Ze zijn er echt bij.

Ze zeggen dingen als: ik herken mezelf niet meer in wie ik was. Ik doe dingen waarvan ik dacht dat ik ze nooit zou doen. Ik hoef er niet meer zo hard voor te werken. Het voelt niet meer als overleven.

En dat is het grootste verschil. Niet dat er nooit meer moeilijke momenten zijn. Maar dat die momenten niet meer zo diep gaan en zo lang duren.

Is dit ook wat jij wilt?

Dan nodig ik je uit voor een gratis kennismakingsgesprek bij Lima. Geen pitch, geen verplichtingen. Gewoon even kijken of het klopt.

Want zoals zij zei: je hebt niets te verliezen. Alleen jezelf terug te vinden.