Liever luisteren dan lezen?

Deze blog is geschreven als verdieping bij een podcastaflevering.
Als luisteren voor jou fijner voelt dan lezen, kun je de aflevering 9. Volwassen reageren begint niet in je hoofd, maar in je lichaam opzetten en dit thema op jouw tempo laten binnenkomen.

Klik hier voor de directe link naar de podcast.

Misschien herken je dit moment.

Je hebt ergens geen zin in.
Je voelt het al een tijdje.
En eindelijk spreek je het uit.

Niet hard.
Niet boos.
Maar wel duidelijk.

En dan komt de reactie.
Kritiek.
Afwijzing.
Of een opmerking die je niet had zien aankomen.

Op dat moment wil je volwassen reageren.
Rustig blijven.
Bij jezelf blijven.

Maar iets in jou klapt dicht.

Later, als het stil is, komt het gesprek alsnog.
In je hoofd.
Met zinnen die je had willen zeggen.
Met uitleg die je niet gaf.
Met boosheid die pas dáár ruimte krijgt.

Veel vrouwen die alles dragen herkennen dit.
Niet omdat ze niet weten wat ze voelen.
Maar omdat hun lichaam iets anders doet dan hun hoofd wil.

Op het moment van kritiek of afwijzing gebeurt er iets snels.

Iets dat je niet kiest.

Het lichaam schrikt.
Verstart.
Gaat in alarm.

En terwijl je hoofd probeert volwassen te blijven,
neemt het systeem het over.

Je wordt extra lief.
Je past je aan.
Je let nog beter op de ander.

Niet omdat je dat wilt.
Maar omdat veiligheid op dat moment belangrijker voelt dan eerlijkheid.

Dat is geen zwakte.
Dat is regulatie die wegvalt.

Zolang het lichaam gevaar ervaart,
is er geen ruimte voor nuance.
Geen ruimte voor keuze.
Geen toegang tot dat deel in jou dat rustig kan blijven

Je lichaam weet het al

Dit wordt vaak zichtbaar in het lijf, nog vóórdat je woorden hebt.

Misschien voel je druk op je borst.
Of spanning in je buik.
Misschien stokt je adem even.

Het lichaam reageert sneller dan het hoofd kan volgen.
Niet om je tegen te werken,
maar om je te beschermen.

Hier hoeft niets veranderd te worden.
Alleen opgemerkt.

Dat je lijf al ‘ja’ of ‘nee’ zegt,
terwijl je hoofd nog zoekt naar de juiste reactie.

Zolang je lichaam in alarm staat, kan je hoofd geen andere keuzes maken

Je hoeft dit niet beter te doen.

Je hoeft jezelf hier niet op te trainen.

Volwassen reageren is geen kwestie van wilskracht.
Het is een gevolg van veiligheid.

En soms begint die veiligheid
met begrijpen dat het niet aan jou ligt.

Dat je niet faalt.
Dat je niet tekortschiet.

Maar dat je lichaam doet wat het ooit heeft geleerd
om het veilig te houden.

Ervaar jij vaak boosheid en frustratie als het gaat over dit onderwerp? Lees dan ook een DEZE blog. Over de signalen, boosheid en grenzen stellen

Voel je dat dit iets in je raakt?

weet dan dat begeleiding mogelijk is.
Je hoeft dit niet alleen te doen.

Als het voor jou klopt om hierin ondersteund te worden,
loop ik een stukje met je mee.
Rustig. Lichaamsgericht. In jouw tempo.

Kijk HIER naar de mogelijkheden om verder kennis te maken