Als jij begint te veranderen, komt je omgeving op weerstand.

Je partner, je kinderen, de mensen dichtbij je. Ze zijn gewend aan de versie van jou die altijd klaarstond, altijd zorgde en altijd ja zei. En ineens doe je dat niet meer.

Dat schuurt. Dat voelt soms alsof iedereen tegen je is.

Maar dat is het niet.

Liever luisteren dan lezen?
🎧 [Beluister aflevering 34 hier op Spotify]

Wat er echt gebeurt als jij verandert

Ik zie het bij bijna elke vrouw die bij mij komt en echt stappen begint te zetten.

Ze zegt een keer nee. Of ze vraagt haar partner om eigenaarschap te nemen over iets wat ze altijd zelf deed. Of ze laat haar kinderen iets zelf oplossen in plaats van het over te nemen.

En dan is er weerstand.

De mensen die het meest in de weerstand komen zijn vaak degenen die het meest hebben geprofiteerd van jouw oude gedrag. Niet altijd bewust. Maar wel vaak.

En dat is precies het moment waarop veel vrouwen stoppen. Terwijl het juist het moment is om door te gaan.

Want weerstand is geen bewijs dat je het fout doet. Het is bewijs dat er iets in beweging komt.

In aflevering 31 over hulp vragen had ik het al over hoe moeilijk het is om dingen los te laten en bij anderen neer te leggen. Dit is de andere kant van dat verhaal. Wat er in je relaties gebeurt als je dat wél doet.

De reddersrol en wat die de ander kost

Ik herken de reddersrol van heel dichtbij.

Alles overnemen, alles oplossen, zorgen dat niemand iets hoeft te doen. Dat voelt als liefde. Maar de ander zit er niet altijd op te wachten.

Want als ik alles overneem ontneem ik mijn partner de kans om zichzelf te laten zien. Zijn eigenwaarde. Zijn kracht. Zijn bijdrage aan ons gezin.

Wat ik heb geleerd: als ik bij mezelf blijf, hulp vraag en vertrouw op wat mijn partner kan, komt hij tot bloei. Dan gaat hij beter in zijn vel zitten. En dan wordt onze relatie er ook beter van.

Dat klinkt simpel. Maar het vraagt iets van je. Het vraagt dat je loslaat. En loslaten is voor veel vrouwen een van de moeilijkste dingen die er is.

De grootste misvatting over groeien in een relatie

De grootste misvatting die ik tegenkom is dat je als stel tegelijkertijd en samen groeit.

Dat is niet wat ik zie.

Bijna altijd is er één van de twee die eerst stappen maakt. En de ander trekt daarna bij. En groeit daar misschien vervolgens weer voorbij. Wat de eerste uitnodigt om ook weer verder te groeien.

Groeipijnen in een relatie zijn normaal. Je verandert allebei. En je mag je dan weer verliefd worden op de vernieuwde versie van je partner.

Dat is geen zwakte. Dat is groei.

Hoe dichter jij bij jezelf komt, hoe krachtiger jouw relaties worden

Als jij verandert verandert jouw relatie mee. Dat voelt eerst als verlies. Als weerstand. Als conflict.

Maar het kan het begin zijn van iets veel mooiers.

Hoe dichter jij bij jezelf komt, hoe meer ruimte er is voor echte verbinding. Niet de verbinding waarbij jij alles geeft en de ander ontvangt. Maar de verbinding waarbij jullie allebei aanwezig zijn. Allebei bijdragen. Allebei groeien.

En soms betekent dat dat de wipwap even de andere kant op gaat. Dat jij even meer ontvangt dan je geeft. En dat is oké. Zolang de wipwap maar beweegt.

Herken jij dit?

Voel je weerstand in je relatie als jij anders begint te doen? Twijfel je of de verandering de moeite waard is omdat de mensen om je heen er niet blij mee lijken?

Dan is dit voor jou.

Nodig ik je uit voor een kennismakingsgesprek. Geen verplichtingen. Gewoon samen kijken wat er speelt en of ik iets voor je kan betekenen.

Want zonder weerstand geen groei. En jij bent die groei waard.