Deze blog schrijf ik met een knoop in mijn maag. Want dit is een vraag die ik bijna iedereen stel die bij mij binnenkomt voor een kennismakingsgesprek.

Wat kost het jou om nóg een jaar te wachten?

En dan wordt het stil.

Want wachten voelt veilig. Wachten kost niks. Wachten is het makkelijkste wat er is.

Maar klopt dat eigenlijk wel?

Liever luisteren dan lezen? 🎧 [Beluister aflevering 22 hier op Spotify]

Wat het je kost om nog een jaar te wachten begint met eerlijk terugkijken

Laat me je een paar vragen stellen.

Hoe lang speelt het al? Hoe lang word jij al moe wakker? Hoe lang betrap jij jezelf erop dat je jezelf wegcijfert, dat je je eigen behoeftes opzijzet, dat je het lastig vindt om nee te zeggen?

Is dat iets van vorige week? Of sluimert het al jaren?

En als je terugkijkt op het afgelopen jaar. Wat is er toen veranderd?

Na die vakantie, je weet wel, het weekendje weg om bij te tanken. Ben je daarna anders in je vel gaan zitten? Na die nieuwe baan, waar je dacht: nu ga ik het anders doen, nu ga ik niet meer overal ja op zeggen. Is dat gelukt?

Je tankt bij. Je rust een dag uit. En daarna ga je gewoon weer door.

Bijladen lost niks op als je daarna hetzelfde blijft doen

Veel vrouwen die bij mij binnenkomen geven bakken met geld uit. Aan de kinderen, aan kleding zodat ze er in ieder geval leuk uitzien van buiten. Aan etentjes met vriendinnen om even stoom af te blazen.

Maar als ik vraag wanneer ze voor het laatst iets hebben geïnvesteerd in zichzelf, echt in zichzelf, niet in iets wat kapot kan of versleten raakt, maar in hun eigen welzijn, dan worden ze stil.

Want dat doen ze niet. Of het is heel lang geleden.

En als ik doorvraag, dan komt de angst naar boven. Want ze hebben al zoveel geprobeerd. En het werkte ook niet. Dus wat maakt dat het deze keer anders is?

Die angst begrijp ik. Echt. Want ook ik heb geïnvesteerd in dingen die me hebben teleurgesteld.

Maar de echte vraag is niet wat als het tegenvalt. De echte vraag is wat het je kost als je blijft wachten.

In aflevering 20 over methodes en wilskracht had ik het al over hoe bijladen verschilt van echt veranderen. Bijladen geeft tijdelijk lucht. Maar zolang wat er onder ligt niet wordt aangepakt, blijf je in dezelfde cirkel lopen.

Niet kiezen is ook een keuze

En die betaal je elke dag, zonder het te beseffen.

Als je zo doorgaat, ben je over een jaar nog verder weg van jezelf dan nu. Je wallen liggen op de grond. Je broek gaat niet meer dicht. En je keurt jezelf steeds verder af.

Dat zijn geen mooie woorden. Maar het is wel eerlijk.

Want de vrouwen die bij mij instappen zijn niet de vrouwen die er helemaal klaar voor zijn en precies weten wat ze willen. Het zijn de vrouwen die klaar zijn met hun spiegelbeeld. Die er klaar mee zijn zichzelf ja te horen zeggen terwijl hun lijf schreeuwt om nee. Die vermoeid wakker worden na een slapeloze nacht vol herhalende gesprekken en lijstjes.

Die denken: ik heb niets meer te verliezen. Alleen mezelf terug te vinden.

Hoe zou het zijn als je over een jaar terugkijkt?

Niet op een jaar waarin je hebt overleefd. Niet op een jaar waarin je hebt bijgetankt.

Maar op een jaar waarin er echt iets is veranderd.

Hoe zou dat zijn?

Dat is precies wat ik doe met de vrouwen die bij mij in traject gaan. Niet meer praten. Niet meer begrijpen alleen. Maar bewegen. Van binnenuit.

Lees ook: Blog over de relatie met jezelf, want wachten met voor jezelf kiezen heeft ook een directe prijs voor die relatie.

Ben jij klaar?

Check even bij jezelf in.

Herken jij dat je al jaren wacht op het goede moment? Dat je bijlaadt maar daarna gewoon weer doorgaat? Dat je geld uitgeeft aan van alles maar bang bent om in jezelf te investeren?

Dan nodig ik je uit voor een kennismakingsgesprek bij Lima. Geen verplichtingen. Geen grote beloftes. Gewoon een eerlijk gesprek over waar jij staat en wat er nodig is om echt iets te laten veranderen.

Niet om nóg meer te begrijpen. Maar om de eerste stap te zetten.