loslaten begint met stoppen met dragen
Liever luisteren dan lezen?
Deze blog is gebaseerd op een podcastaflevering waarin ik je meeneem in wat loslaten werkelijk vraagt. Niet vanuit je hoofd, maar vanuit je lichaam.
De link van de podcast vind je HIER
Waarom loslaten niet lukt als je blijft volhouden
Loslaten wordt vaak gezien als een mentale stap.
Alsof je eerst moet begrijpen wat er speelt, voordat je iets kunt laten gaan.
Toch lukt loslaten juist dan vaak niet.
Dat komt omdat loslaten zelden begint in je hoofd.
Het begint op het moment dat je lichaam aangeeft dat het te veel is geworden.
Veel vrouwen houden lang vol.
Ze dragen verantwoordelijkheden, verwachtingen en emoties.
Niet omdat ze het niet beter weten, maar omdat ze gewend zijn om door te gaan.
Zolang je blijft dragen, is loslaten geen optie.
Je systeem staat simpelweg nog in de overlevingsstand.
Wat betekent stoppen met dragen?
Stoppen met dragen betekent niet dat je opgeeft.
Het betekent ook niet dat je alles moet loslaten of veranderen.
Het betekent dat je eerlijk wordt.
Eerlijk over wat te zwaar voelt.
Eerlijk over wat je lichaam al langer probeert te vertellen.
Vaak zijn de signalen subtiel:
- aanhoudende vermoeidheid
- spanning in je schouders of borst
- een vol hoofd dat niet tot rust komt
- het gevoel dat je jezelf onderweg kwijt bent geraakt
Deze signalen zijn geen zwakte.
Ze zijn een vorm van intelligentie.
Je lichaam weet vaak eerder dan je hoofd wat niet meer klopt.
Loslaten vraagt geen beslissing, maar aandacht
Een veelgehoorde gedachte is:
“Als ik het maar helder heb, dan kan ik loslaten.”
Maar helderheid komt meestal ná het loslaten, niet ervoor.
Loslaten vraagt geen grote keuze.
Het vraagt aandacht.
Aandacht voor wat je voelt, zonder het direct te willen oplossen.
Door stil te staan bij wat je draagt, ontstaat er ruimte.
Niet omdat je iets forceert, maar omdat je stopt met tegenhouden.
Dat is waar verandering begint.
Kiezen voor jezelf begint in je lichaam
Kiezen voor jezelf klinkt groot.
Alsof je meteen moet weten wat je wilt of waar je naartoe gaat.
In werkelijkheid begint kiezen voor jezelf heel klein.
Bij luisteren naar je lichaam.
Bij erkennen wat niet meer past.
Je hoeft niet verder te zijn dan dit moment.
Alleen bereid om te voelen wat je al te lang hebt gedragen.
Van daaruit ontstaat vanzelf beweging.
Tot slot
oslaten is geen mentale oefening.
Het is een lichamelijk proces.
Wanneer je stopt met dragen wat te zwaar is geworden, ontstaat er ruimte.
Voor rust.
Voor helderheid.
En uiteindelijk voor keuzes die wél kloppen.
Voel je dat dit thema iets in je raakt?
Weet dan dat begeleiding mogelijk is.
Je hoeft dit niet alleen te doen.
Via deze link vind je mijn manier van werken.
