Waarom zou één sessie nu wél het verschil maken?

Dat is de vraag die ik het meest hoor van vrouwen die voor het eerst bij mij binnenkomen. Ze hebben al van alles geprobeerd. Een psycholoog, EMDR, opstellingen, coaching. En niks heeft echt geholpen.

En dan staan ze bij mij. Vol twijfel. Vol hoop. En ergens ook vol angst om weer teleurgesteld te worden.

Die angst begrijp ik. Echt.

Maar wat er na die eerste sessie gebeurt verrast ze bijna altijd.

Liever luisteren dan lezen? Luister dan hieronder direct de bijbehorende aflevering op Spotify

Wat je na één sessie bij mij anders voelt begint met de dokter die zegt: leer er maar mee leven

Dat is een zin die ik regelmatig hoor. En elke keer treft hij me opnieuw.

Want dat is geen oplossing. Dat is opgeven.

En op het moment dat jij gelooft dat dit het is, dat er niks meer te veranderen is, blijf je precies staan waar je nu staat. Of je gaat zelfs langzaam verder achteruit.

Want het lichaam gaat goed op gewenning. Als jij jezelf aanleert om bepaalde dingen te vermijden of te verdragen, raakt dat ingesleten. En na verloop van tijd voelt het normaal. Zelfs als het dat helemaal niet is.

Dat is wat ik zie bij vrouwen die eindelijk de stap zetten om verder te kijken. Ze hebben zichzelf al veel langer klein gehouden dan nodig was.

In aflevering 31 over hulp vragen had ik het al over de prijs van te lang wachten. Dit is de andere kant van dat verhaal. Wat er gebeurt als je wél de stap zet.

Wat ik zie als iemand binnenkomt

Ik zie hoe ze binnenkomen. De blik in hun ogen, de manier waarop ze zitten, de spanning in hun schouders.

Gespannen. Voorzichtig. Soms al op het randje van opgeven.

We gaan aan de slag. We laten dingen los. Er vallen tranen, er wordt gegaapt, er gebeurt het een en ander.

En aan het einde van de sessie staan ze op.

Rechterop. Meer geaard. Helderdere blik in de ogen. Ze bewegen anders. Ze zijn zich bewuster van hun lijf en van wat ze nodig hebben.

Het eerste wat ik dan hoor: ik voel me zoveel lichter. Alsof er honderd kilo van mijn schouders is gevallen.

Niet van buiten. Van binnen.

Het gat tussen weten en voelen

Voor de sessie weten de meeste vrouwen al heel veel. Ze kennen hun patronen, ze weten waar het vandaan komt, ze begrijpen wat er speelt.

Maar ze voelen het niet.

Ze hebben zichzelf aangeleerd om alles vanuit het hoofd te beredeneren en te rationaliseren. En zijn vergeten om te voelen. Waar zit het nou eigenlijk? Wat voel ik nou eigenlijk?

Na die eerste sessie wordt dat gat kleiner.

En als je beter voelt wat er is, wat jij nodig hebt en wat je lichaam nodig heeft, dan is het ook makkelijker om daarop te acteren. Dan volgen de keuzes vanzelf. Niet vanuit wilskracht maar vanuit bewustzijn.

Lees ook: aflevering 26 over wat je lichaam al weet als je hoofd nog twijfelt. Want dat is precies de basis van wat er in een sessie gebeurt.

Één sessie lost niet alles op

Dat wil ik eerlijk zeggen. Want ik beloof je geen quick fix.

Eén sessie is niet het einde. Het is het begin.

Het is het moment waarop je stopt met stilstaan en begint met lopen. Niet rennen. Niet springen. Gewoon beginnen met lopen, in jouw tempo, met iemand naast je die meekijkt.

Want dat is het grootste verschil. Je hoeft het niet alleen te doen.

En één sessie kan het verschil maken tussen blijven staan waar je nu bent en eindelijk in beweging komen naar een leven dat meer van jou is.

Ben jij klaar voor die eerste stap?

Dan nodig ik je uit voor een kennismakingsgesprek bij Lima. Geen pitch, geen verplichtingen. Gewoon kijken of het klopt, of er een goede vibe is en of ik iets voor jou kan betekenen.

Want die eerste stap, dat verdien je.