In de zomer van 2018 een einde aan wie ik tot dan toe geweest was.
Mijn toenmalige partner had er geen zin meer in, het gezamenlijke huis stond al te koop en het huis wat wij 12 uur daarvoor ‘gekocht’ hadden belde ik af.
De grond sloeg weg onder mijn voeten en mijn toekomstbeeld werd verwoest in de storm die door mij heen raasde..

Maar terwijl om mij heen die storm zijn weg vond, ervaarde ik in mijzelf iets heel geks… Ik stond in dat oog.. Ik voelde een rust over mij heen komen die ik volgens mij nog nooit had gevoeld.
Alles waar ik al die jaren onbewust ‘bang’ voor was geweest, gebeurde met het uitspreken van die ene zin van hem.
En waar ik ‘bang’ voor was gebeurde niet…

Er kwam nog steeds water uit de kraan, ik deed nog steeds boodschappen, de kinderen hielden nog net zo veel van mij en mijn werk op de trein gebeurde alsof er niets gebeurd was…

Al snel zette ik een knop om..

Terug naar die bekende overlevingsstand. Ik herkende die vanuit mijn kindertijd. De periode dat als ik thuis binnen stapte ik de sfeer eerst moest proeven om te kunnen onderzoeken hoe de vlag er die dag bij hing..
Maar al snel maakte ik ook een andere keuze…

Hij ging dan wel weg, ikzelf was er nog. En toen er niemand meer was om mij te vertellen wat en hoe ik het allemaal moest doen. Ik behalve voor de kinderen ook weer echt voor mijzelf mocht gaan zorgen. Toen vielen er een hoop kwartjes op zijn plek…

Ik heb gehuild, gese*t, mezelf verstopt en ik ben boos geweest. Ik heb gerouwd om alles wat gebeurd was en niet meer ging gebeuren. Tot het moment dat ik ging doorvoelen wie ik echt was.

Ik kwam weer tot bloei..

Ik ging weer stralen, dansen en genieten van alle kleine dingen in het leven. Ik stopte met overleven zoals ik al sinds mijn kindertijd deed en ging aan de slag met mijzelf…
Dit pad en alles wat ik daarin tegen ben gekomen maakt dat ik me met vele verhalen kan verbinden. Het werk wat ik doe en hoe leuk ik dat vind maakt dat ik vanuit mijn rugzak en enthousiasme iedereen zou kunnen helpen.

Maar iedereen helpen wil ik niet..

Ik wil alleen diegene helpen die geholpen wilt worden! Die net als ik toen voelt dat het allemaal begint bij het zelf de eerste stap zetten, zelf kiezen voor de belangrijkste persoon in je leven. Namelijk JEZELF. Niemand anders kan jou gelukkig maken als je jezelf intern kapot maakt.

En dat doe je niet alleen door zichtbare dingen. Maar juist hoe je tegen jezelf praat en hoe je voor jezelf zorgt.. Daarmee maak je jezelf slachtoffer van alles wat je overkomen is. Dat maakt dat ik jou niet wil helpen.. Je bent namelijk geen slachtoffer maar een overlever! En degene die de switch willen maken van overleven naar leven.. Die zijn van harte welkom 🌸